پرش به محتوای اصلی

ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ۱۰ — صفحه 128

پدیدآورندگان:

ص۱۲۸

بيان آيه 187

لغت :

ايان : سؤال از وقت و ظرف براى فعل . مثل
ايان تقضى حاجتى ايانا * اما ترى لنجحها ابانا
يعنى : كى حاجتم را بر مىآورى ؟ كى ؟ آيا وقتى براى بر آوردن آن نمىبينى ؟ ساعة : رستاخيز ارساه : اثبات حفى : كنجكاو .

اعراب :

يَسْئَلُونَكَ : كاف مفعول اول و « عَنِ السَّاعَةِ » در محل مفعول دوم أَيَّانَ مُرْساها : بتقدير « قائلين ايان . . . » مبتدا و خبر بغتة : مصدر و در محل حال از ضمير « تاتيكم »

شأن نزول :

گويند : اين آيه در باره قومى از يهود نازل شده است كه نزد پيامبر آمده ، گفتند : اگر پيامبر هستى قيامت كى فرا مىرسد ؟ از اين رو اين آيه نازل شد . اين قول از ابن عباس است . قتاده و حسن گويند : قريش اين سؤال را كردند .

مقصود :

نظر به اينكه پيامبر آنها را از فرا رسيدن قيامت ، ترسانيده بود ، آنها از وقت آن سؤال كردند . مىفرمايد : يَسْئَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْساها : زجاج گويد : منظور از ساعت ، وقتى است كه مردم ميميرند . بيشتر مفسران گويند : منظور وقتى است كه مردم زنده مىشوند و به