بيان آيه 182 تا 186
قرائت
يذرهم : عراقيان به ياء و كوفيان به جزم و ديگران بنون و رفع خواندهاند .
جزم آن بخاطر اين است كه : عطف بر محل « فلا هادى له » است مثل :
« فَأَصَّدَّقَ وَ أَكُنْ »
( منافقين 10 ) .
لغت
استدراج : فرا گرفتن تدريجى .
املاء : تاخير و مهلت .
متين : قوى و سخت كيد : مكر .
جنة : جنون .
ملكوت : ملك اعظم كه متعلق به مالكى باشد كه مملوك نباشد .
مقصود :
قبلا در بارهء كسانى كه اهل هدايت و ايمانند ، سخن گفت . اينك در بارهء كسانى كه تكذيب آيات مىكنند ، مىفرمايد :
وَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيْثُ لا يَعْلَمُونَ
: آنان كه قرآن و معجزات پيامبر را تكذيب كردند ، بطورى كه ندانند ، آنها را بتدريج گرفتار مىكنيم ، تا ناگهان گرفتار آيند و نتوانند نجات يابند . چنان كه مىفرمايد :
« بَلْ تَأْتِيهِمْ بَغْتَةً فَتَبْهَتُهُمْ فَلا يَسْتَطِيعُونَ رَدَّها »
( انبياء 40 : ناگهان آنها را فرا مىگيرد و آنها را مبهوت مىكند و نمىتوانند آن را رد كنند ) برخى گويند : ممكن است منظور عذاب آخرت باشد . يعنى ما عذاب آخرت را