برمىآيد كه خدا را بايد بنامهايى خواند كه خودش خوانده است .
سَيُجْزَوْنَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ
: به زودى جزاى كردار آنها در آخرت داده مىشود .
برخى گفتهاند : يعنى هم در دنيا و هم در آخرت .
وَ مِمَّنْ خَلَقْنا أُمَّةٌ يَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَ بِهِ يَعْدِلُونَ
: در اينجا خداوند خبر مىدهد كه در ميان انسانهايى كه آفريده است ، كسانى هستند كه مردم را بتوحيد و دين حق دعوت و ارشاد و به حق حكم مىكنند .
ابن جريج از پيامبر گرامى روايت كرده است كه : اين آيه براى امت من است كه به حق داد و ستد مىكنند . نظير اين امتياز به قوم يهود نيز داده شده است :
« وَ مِنْ قَوْمِ مُوسى أُمَّةٌ يَهْدُونَ . . . »
( اعراف 159 ) ربيع بن انس گويد : پيامبر خدا اين آيه را خواند و فرمود : گروهى از امت من بر حق پايدار مىمانند تا عيسى نازل شود .
عياشى از امير المؤمنين ( ع ) روايت كرده است كه : به خدا ، اين امت ، به هفتاد و سه فرقه تقسيم مىشوند . همهء اين فرقهها در آتش هستند ، جز يكى .
« وَ مِمَّنْ خَلَقْنا أُمَّةٌ . . . »
تنها اين فرقه - كه به حق هدايت و به حق حكم مىكنند - اهل نجات هستند .
از امام صادق ( ع ) و امام باقر ( ع ) نقل شده است كه فرمودند : مائيم آن امت
نظم آيات
در وجه اتصال اين آيه به سابق ، دو وجه گفتهاند :
1 - در آيهء پيش ، حال مردمى بيان كرد كه از حق غفلت مىكنند و در اين آيه ، حال آنهايى كه دعوت بدين حق و حكم بعدل مىكنند .
2 - اين آيه ، متصل است به
« ذَرَأْنا . . . »
يعنى مردمى آفريدهايم كه صفتشان آن است و مردمى آفريدهايم كه صفتشان اين