پرش به محتوای اصلی

ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ۱۰ — صفحه 106

پدیدآورندگان:

ص۱۰۶

بيان آيه 171

لغت

نتق : كندن چيزى از ريشه . برخى گويند : به معناى بلند كردن و برخى گويند : به معناى كشيدن است . ظلة : آنچه سايه مياندازد همانند : سقف و ابر و ديوار

مقصود

اكنون بازهم در بارهء قوم موسى مىفرمايد : وَ إِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ كَأَنَّهُ ظُلَّةٌ : ياد آور هنگامى را كوه را از ريشه بركنديم و بر سر لشكر موسى كه مساحت يك فرسخ را فرا گرفته بود ، سايه كرديم . تو گويى قطعهء ابر يا سقفى بود . وَ ظَنُّوا أَنَّهُ واقِعٌ بِهِمْ : حسن گويد : يعنى يقين كردند كه بر سرشان فرو مىآيد : رمانى و جبائى گويند : يعنى احتمال قوى مىدادند كه . . . خُذُوا ما آتَيْناكُمْ بِقُوَّةٍ : به آنها گفتيم : دستوراتى را كه در تورات به شما داديم با جديت ، بگيريد و بدون سستى به كار ببنديد . وَ اذْكُرُوا ما فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ : و به ياد آوريد عهد و پيمانهايى كه در آن از شما گرفته‌ايم . تا تقوى پيشه كنيد و از كيفر خدا بترسيد . تفسير اين آيه در سورهء بقره گذشت .