بيان آيه 171
لغت
نتق : كندن چيزى از ريشه . برخى گويند : به معناى بلند كردن و برخى گويند : به معناى كشيدن است .
ظلة : آنچه سايه مياندازد همانند : سقف و ابر و ديوار
مقصود
اكنون بازهم در بارهء قوم موسى مىفرمايد :
وَ إِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ كَأَنَّهُ ظُلَّةٌ
: ياد آور هنگامى را كوه را از ريشه بركنديم و بر سر لشكر موسى كه مساحت يك فرسخ را فرا گرفته بود ، سايه كرديم . تو گويى قطعهء ابر يا سقفى بود .
وَ ظَنُّوا أَنَّهُ واقِعٌ بِهِمْ
: حسن گويد : يعنى يقين كردند كه بر سرشان فرو مىآيد :
رمانى و جبائى گويند : يعنى احتمال قوى مىدادند كه . . .
خُذُوا ما آتَيْناكُمْ بِقُوَّةٍ
: به آنها گفتيم : دستوراتى را كه در تورات به شما داديم با جديت ، بگيريد و بدون سستى به كار ببنديد .
وَ اذْكُرُوا ما فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ
: و به ياد آوريد عهد و پيمانهايى كه در آن از شما گرفتهايم . تا تقوى پيشه كنيد و از كيفر خدا بترسيد . تفسير اين آيه در سورهء بقره گذشت
.