موسى . زجاج گويد : او بتهايى داشت كه مردم به منظور تقرب به او آنها را ميپرستيدند .
كسانى كه « الاهتك » خواندهاند ، ميگويند : مردم فرعون را پرستش ميكردند ولى فرعون كسى را نميپرستيد . از مجاهد نيز همين طور روايت شده است . ( طبق اين قرائت كلمه مصدر است . يعنى خداوندى تو ) .
قالَ سَنُقَتِّلُ أَبْناءَهُمْ وَ نَسْتَحْيِي نِساءَهُمْ
: فرعون گفت : فرزندانشان را كه مايهء دلگرمى آنهاست و آنها را براى جنگ آماده ميكنند مىكشيم و دخترانشان را زنده ميگذاريم ، زيرا از آنها كارى ساخته نيست . آنها را بكلفتى ميگيريم تا خوار و بدبخت شوند . از اين جمله بر ميآيد كه فرعون طمعى به كشتن موسى و قومش ندارد ، زيرا قدرت آنها را شكست ناپذير تشخيص داده است . از اينرو تصميم ميگيرد كه بجان كودكان ناتوان بيفتد و آنها را نابود سازد .
وَ إِنَّا فَوْقَهُمْ قاهِرُونَ
: و ما بر سر آنها تسلط داريم .