بدينترتيب شعيب خاطر خود را تسلى مىدهد ، زيرا او در هدايت قوم تمام كوششهاى لازم را كرده است . اما چه كند ؟ آنها سركشى و تمرّد پيشه كردند و اين هم سزايشان ! بلخى گويد : از اين آيه بر مىآيد كه كافر را نبايد دعوت به خير كرد و بخاطر هلاك كافران و ستم پيشگان نبايد متأسف شد .
ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى) — صفحه 184
پدیدآورندگان: الشيخ الطبرسي
ص۱۸۴