[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيات 52 تا 53 ]
وَ لَقَدْ جِئْناهُمْ بِكِتابٍ فَصَّلْناهُ عَلى عِلْمٍ هُدىً وَ رَحْمَةً لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ( 52 ) هَلْ يَنْظُرُونَ إِلاَّ تَأْوِيلَهُ يَوْمَ يَأْتِي تَأْوِيلُهُ يَقُولُ الَّذِينَ نَسُوهُ مِنْ قَبْلُ قَدْ جاءَتْ رُسُلُ رَبِّنا بِالْحَقِّ فَهَلْ لَنا مِنْ شُفَعاءَ فَيَشْفَعُوا لَنا أَوْ نُرَدُّ فَنَعْمَلَ غَيْرَ الَّذِي كُنَّا نَعْمَلُ قَدْ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَ ضَلَّ عَنْهُمْ ما كانُوا يَفْتَرُونَ ( 53 )
« 1 »
ترجمه
ما به آنها كتابى نازل كرديم كه از روى علم به منظور هدايت و رحمت مؤمنان تفصيل داديم . آيا جز انجام آيه‌هاى آن انتظارى دارند ؟ روزى كه آيات آن انجام پذيرد ، آنان كه بدست فراموشيش سپرده بودند ، گويند : فرستادگان پروردگارمان به حق آمدند . آيا ما را فرياد رسانى هستند كه ما را شفاعت كنند ؟ يا اينكه آيا بر مىگرديم كه جز به آنچه كرده‌ايم بكنيم ؟ خود را بزيان افكنده‌اند و آنچه افترا مىبستند ، گم شد .
Footnote
( 1 ) - سوره اعراف آيهء 52 و 53 جزء 8 سوره 7