[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيات 130 تا 132 ]
يا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ أَ لَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِنْكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آياتِي وَ يُنْذِرُونَكُمْ لِقاءَ يَوْمِكُمْ هذا قالُوا شَهِدْنا عَلى أَنْفُسِنا وَ غَرَّتْهُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا وَ شَهِدُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كانُوا كافِرِينَ ( 130 ) ذلِكَ أَنْ لَمْ يَكُنْ رَبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرى بِظُلْمٍ وَ أَهْلُها غافِلُونَ ( 131 ) وَ لِكُلٍّ دَرَجاتٌ مِمَّا عَمِلُوا وَ ما رَبُّكَ بِغافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُونَ ( 132 )
« 1 »
ترجمه
اى گروه جن و انس ، آيا پيامبرانى از شما براى اينكه آيات مرا بر شما بخوانند و شما را از ملاقات امروز بترسانند ، نزد شما نيامدند ؟ گويند : بر خويشتن گواهى مىدهيم - زندگى دنيا فريبشان داده بود - و بر خويشتن گواهى مىدهند كه كافر بودهاند .
اين است كه پروردگارت قريههايى كه مردمشان غافلند ، به ستم هلاك نمىكند .
همه را از آن عملها كه كردهاند ، مرتبههاست و پروردگارت ، از كردار ايشان غافل نيست .
Footnote
( 1 ) - آيهء 130 و 131 و 132 سورهء انعام جزء 8 سوره 6