مِنَ الَّذِينَ يَخافُونَ
: از كسانى كه خدا ترس بودند .
أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمَا
: قتاده و حسن گويند يعنى خداوند نعمت اسلام به آنها بخشيده بود . جبايى گويد : منظور اين است كه آن دو ، از جباران مىترسيدند و خداوند به آنها توفيقى بخشيد كه خوف ، آنها را از بيان حق و طاعت ، باز ندارد .
سعيد بن جبير « يخافون » را بضم ياء قرائت مىكرد و از ابن عباس در تفسير آن روايت شده است كه : آنان از جباران بودند و خداوند نعمت اسلام به آنها بخشيده بود .
( مقصود از اسلام ، تسليم در برابر حق است )