تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سفرنامه آدام الئاريوس ( بخش ايران ) ( فارسى ) — صفحة 290

مساهمون:

ص٢٩٠
اگر به آن‌ها گفته شود كه « دروغ « 1 » مىگوئى » . تا زمانى كه بين آنان رفاقت و دوستى حاكم باشد به يكديگر وفادارند . رسم است كه اگر رابطه و پيوستگى دوستانه و برادرانه وجود داشته باشد وفادارى خود را نسبت به يكديگر تا پايان عمر نگه مىدارند . در برابر كسانى كه به آن‌ها خدمتى كرده‌اند شكرگزار و خوش‌رفتارند ، ولى در مقابل كسى كه به نحوى آن‌ها را تحقير و يا به آنان توهين كرده است بسيار خشن و سخت‌گيرند . ايرانيان بسيار دليرند ، به همين جهت بهترين سربازان را دارند كه اغلب زندگى خود را در برابر خطر بالفعل به بازى مىگيرند . آنان افرادى محجوب و خجول هستند ، نمىتوان به آسانى يك نفر ايرانى را در حال ادرار كردن ديد . هنگام انجام اين كار بر روى دوپا مىنشينند و پس از پايان ، ابتدا شرمگاه و سپس انگشتان خود را مىشويند ، به همين سبب در جشن‌هاى عروسى و ضيافت‌هاى آنان هميشه چند آفتابه در اختيار مهمانان قرار مىگيرد . هنگامى كه به آب جارى و يك نهر مى - رسند ميل به ادار كردن مىكنند ، به همين جهت ترك‌ها از سر استهزا و خفت به ايرانىها خرشاهى « 2 » اطلاق مىكنند ، زيرا خر هنگام گذشتن از نهر به ادرار مىافتد ؛ در برابر ، ايرانيان ترك‌ها را سگ‌سنى « 3 » مىنامند ، زيرا آنان مانند سگ كنار ديوار ادرار مىكنند كه البته اين عمل از سربازان عادى ترك سرمىزند و گرنه افراد تربيت شدهء آن‌ها مانند ايرانيان نشسته ادرار مىكنند . آنچه كه در اين مورد به نظر من مى - رسد اينست كه هم ايرانى هم ترك‌ها هنگام ادرار كردن طورى مىنشينند كه پشت و صورتشان به سوى جنوب نباشد زيرا هنگام نيايش صورتشان به طرف جنوب است .
هامش
( 1 ) -Drugh Mikui( 2 ) -Cher - Schahi( 3 ) -Sek Sunni- با عرض معذرت از تمام خوانندگان شيعه و سنى . اگر منظور نشان دادن دشمنى و اختلاف ژرف آن زمان بين اهل دو مذهب نبود از ترجمه اين قسمت صرفنظر مىشد - م .