فصل هفتم - دربارهء شكل ، ساخت بدن و تنپوش ايرانيان .
آنچه كه مىتوان از شكل ظاهر و قد و قامت ايرانيان بيان كرد ، اينست كه قدى متوسط دارند ، اكثرشان لاغر و باريكند ولى با اندامهاى نيرومند ، رنگ چهرهشان قهوهئى متمايل به مشكى و يا گندمگون است . دماغ اكثر آنان عقابى و برآمده است .
مردان هر هشت روز يك بار سر خود را از ته مىتراشند ، ريششان را نيز به جز پيرها « 1 » مىزنند . پيران افراد سالخورده و مقدسى هستند كه در خوردن و نوشيدن امساك مىكنند و دائما به عبادت مشغولند و صورتى نورانى و روحانى دارند .
اينها نيز مانند روسها ريش خود را بلند نگه مىدارند و داراى احترام زياد نيز هستند .
در ايران افراد ديگرى هم ديده مىشوند كه هرگز سبيل خود را نمىتراشند ، بلكه مىگذارند بلند و روى لبشان « 2 » آويزان شود و درست مانند برخى از دهاتى - هاى تنبل ما كه هنگام نوشيدن مايعات هرت مىكشند ، به نظر مىرسند اين افراد را
هامش
( 1 ) -Pyhr( 2 ) - نويسنده به جاى دهان از واژه « پوزه » كه به زبان آلمانى «Maul» و توهينآميز است استفاده كرده و معلوم نيست علت تنفر وى از صوفيان چيست - م .