« وَكَذَبَ الظّانُّ لِذَلِكَ ، بَلْ هِىَ مُجَّةٌ مِنْ لَذِيذِ الْعَيْشِ ، يَتَطَعَّمُونَهَا بُرْهَةً ، ثُمَّ يَلْفِظُونَهَا جُمْلَةً »
( و حال آن كه گمان كننده اين امر ، دروغ پنداشته است ; زيرا دولت بنى اميّه و بهره بردن آنها از دنيا مانند آب اندكى است كه مىچشند ، پس تمام آن را بيرون مىاندازند و منقرض مىگردند . )
« و كذب الظّانّ لذلك » و دروغ مىگويد كسى كه چنين گمانى دارد ، « بل هى مجّة من لذيذ العيش » بلكه اين حكومت بنى اميّه مانند قطره اى از زندگى است . « مجّة » به معناى يك قطره است ; يعنى همه اين حكومتى كه در دست آنهاست گرچه شيرين و خوشگوار است ، امّا به اندازه يك قطره است نسبت به همه دنيا . « يتطعّمونها برهة » يك مدّت كوتاهى اين قطره را مىخورند ، « ثمّ يلفظونها جملة » ولى پس از گذشت اين مدّت همگى آن را رها مىكنند و دور مىاندازند و آن وقت در دست ديگران قرار مىگيرد .
والسّلام عليكم و رحمة الله و بركاته
درسهايى از نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 422
مساهمون: الشيخ المنتظري
ص٤٢٢