بسم الله الرحمن الرحيم
گفتيم كه شناخت پيامبر با يكى از سه راه ميسّر است : يا پيامبران شناخته شده سابق او را معرّفى كرده باشند ، يا انسان در اثر مطالعه در سابقه آن پيامبر و آيين و محيط و زمان دعوت و خصوصيات آيين او يقين كند كه او از طرف خداست ، و راه سوّم ارائه معجزه بود ; و ارتباط معجزه را با صدق گفتار نبىّ هم اجمالا بيان كرديم و روى اين اصل گفتيم كه هرگاه پيامبرى ادّعاى نبوّت مىكرد ، فطرى بشر معاصرش چنين بوده كه مىگفتند : ( فأت بآية ان كنت من الصّادقين ) ( 1 ) اگر راست مىگويى نشانه اى از طرف خدا بياور ; قرآن مملوّ است از بيان معجزات پيامبران سابق كه هيچ قابل تأويل و انكار نيست .
پيامبر اسلام و معجزه
قرآن راجع به حضرت خاتم الانبياء ( صلى الله عليه وآله و سلم ) اين اندازه دارد كه از آن حضرت مطالبه معجزه مىكردند ، حضرت به نقل از خداوند مىفرمود : ( او لم يكفهم انّا انزلنا عليك الكتاب يتلى عليهم ) ( 2 ) آيا براى اينها كافى نيست اين كه ما برايشان اين كتاب را نازل كرديم كه بر آنان خوانده مىشود . بعضى تصور كرده اند كه خدا خواسته بگويد :
هامش
1 - سوره شعراء ، آيه 154
2 - سوره عنكبوت ، آيه 51