« مَقْدُرة » شده است . تمام موجودات عالم از كوچك و بزرگ نشانه هاى علم و قدرت و حكمت حق تعالى مىباشند و پيامبران مردم را به آنها توجّه مىدهند .
نشانه هاى قدرت
1 - « مِنْ سَقْف فَوْقَهُمْ مَرْفُوع »
( از سقفى كه بالاى سرشان برافراشته شده است . )
حضرت در اينجا نشانه هاى قدرت حق را بيان مىفرمايند ; چه دست قدرتى است كه اين همه ستارگان و كهكشانها را خلق كرده و اينها همه حركت دارند و هيچ گاه با يكديگر برخورد ندارند ؟ اين كه « سقف مرفوع » فرموده مقصود آسمانها فقط بر اساس هيئت بطلميوس نيست كه زمين را مركز عالم فرض مىكرد و آسمانها را همچون پوسته هاى پياز محيط بر زمين مىدانست ، بلكه بر اساس علم امروز نيز درست است ; زيرا به هرحال كهكشانها و سيّاراتى بالاى سر ما وجود دارند .
2 - « وَمِهَاد تَحْتَهُمْ مَوْضُوع »
( و گهواره اى كه زير آنان نهاده شده است . )
در اينجا حضرت زمين را تعبير به گهواره كرده است ، و اين خود دلالت مىكند بر اين كه زمين در نظر حضرت حركت دارد و در عين حال كه حركت دارد انسانها در آن آرامش دارند .
3 - « وَمَعَايِشَ تُحْيِيهِمْ »
( و وسائل زندگى كه حيات انسانها بدانها وابسته است . )
همچون درختها ، گياهان و حيوانات كه همگى وسيله حيات و زندگى انسانها مىباشند .
ابر و باد و مه و خورشيد و فلك در كارند * تا تو نانى به كف آرى و به غفلت نخورى