نخست ذكر شده و بعد هبوط را آورده ، اما ظاهر اين است كه ابتدا هبوط واقع شده و توبه در زمين بوده است .
معناى هبوط
هبوط به معناى پايين آمدن است ; حال اگر بهشت در آسمان بوده معناى هبوط پايين آمدن بر زمين است ، و اگر هم بهشت در روى زمين بوده است چون از مقام بالاتر به مقام پايين ترى مىرود تعبير به هبوط مىشود ; مثلا اگر مقام كسى را از او بگيرند مىگويند پايين آمد و هبوط كرد . در قرآن هم مىفرمايد : ( اهبطوا مصراً ) ( 1 ) بنى اسرائيل به مصر برويد . حضرت موسى ( عليه السلام ) به قومش فرمود به شهر برويد و چون در شهر در جهت آلودگى مىرفتند تعبير به « هبوط » شده است ; به طور كلّى از اين عبارت ما نمىتوانيم بگوييم كه قطعاً بهشت در آسمان بوده است .
هدف از هبوط
انسان مجموعه نيروهاى مختلفى است كه در وجودش نهفته شده و اختيار و اراده هم به انسان داده شده و قهراً زمينه آزمايش پيش مىآيد . در قرآن هم آمده : ( الّذى خلق الموت و الحيوة ليبلوكم ايّكم احسن عملا ) ( 2 ) خدايى كه خلق كرد زندگى و مرگ را به اين هدف كه آزمايش كند شما را . پس اين عالم عالم امتحان و آزمايش است ، عقل و هوش به ما داده شده ، انبياء و اولياء و بزرگان هم آمده اند و راه را به ما نموده اند ، بايد امتحان شويم تا معلوم شود از كدام دسته خواهيم بود .
والسّلام عليكم و رحمة الله و بركاته
هامش
1 - سوره بقره ، آيه 61
2 - سوره ملك ، آيه 2