أي ز سودا ساية بر زلف اياز انداخته * گردن محمود را در دام ناز انداخته
وأول غزلياته :
أي بأداى حمد تو زمزمه عقل ورأى را * از تو حلاوت سخن طبع سخن سراى را
وآخر الديوان يختم برباعية :
دلبستهء همت بلندم دارد * در گوشهء فقر پايبندم دارد
هر چند كه من قابل بزم تونيم * دوري رفيقان گله مندم دارد
ونسخة أخرى منه في ( بنگاله ) كما في فهرسها . وترجم شانى هذا في ( سرو آزاد -
ص 28 ) و ( حسيني - ص 172 ) و ( سرخوش - ص 56 ) و ( خوشگو ) و ( تش - 15 )
و ( خز - ص 269 ) و ( تغ - ص 70 ) وله مثنوي تتبع فيه ( مخزن الاسرار ) . كما في
فهرس مكتبة دانشگاه تهران ( ج 2 ص 44 ) . والظاهر أن شاني الرومي المتوفى ( 1180 )
والمذكور في أسماء المؤلفين ( ص 415 ) اخذ تخلصه من هذا الرجل .
( 2789 : ديوان شاني شبسترى أو شعره ) من الشعراء المذكورين في ( حديقة
الشعراء ) كما نقل عنه في ( دجا - ص 187 ) .
( ديوان شاه آفرين هندي ) مر في ( ص 10 ) بعنوان آفرين .
( ديوان شاه إسماعيل صفوي ) مر بعنوان ديوان خطائي .
( ديوان شاه بابا أصفهاني ) مر في ( ص 226 ) بعنوان حالي . وترجمه في روضة الصفا .
( 2790 : ديوان شاه باز تبريزي أو شعره ) من شعراء القرن الثالث عشر بالتركية .
ترجمه في ( دجا - ص 187 ) نقلا عن ( حديقة الشعراء ) .
( ديوان شاه باقر كاشي أو شعره ) ترجمه في ( خوشگو ) ومر في ( ص 122 ) بعنوان
باقر كاشي .
( 2791 : ديوان شاه باقر لأرى أو شعره ) وهو ابن الحكيم شاه معصوم . كان كأبيه ماهرا
في الطب . أورد ذكره ووالده ، معاصرهما الحزين في تذكرته ( ص 88 ) وعنه في
( لارستان كهن - ص 139 ) .
( ديوان شاه بدخشان ) يأتي بتخلصه ( لعلى ) في اللام .
( 2792 : ديوان شاه بدخشاني ) واسمه ملا شاه . ولد ببدخشان وسافر إلى الهند