Skip to main content

إثنا عشر رسالة — Page 124

Contributors:

P.124
قنازع أو مسألة اگر موى سر را نتراشند وبگذارند دراز شود آن مقدار كه از شحمه گوش بگذارد فرق أو مستحب است وفرق شعر به فتح فاء واسكان راء عبارت است از موى را دو شعبه كردن وهر شعبه را از ديگرى جدا ساختن رسول صلى الله عليه وآله وسلم فرموده من اتخذ فليحس ولايته أو ليحزه واز أبى عبد الله الصادق ( ع ) مروى است من اتخذ شعر اقلم يفرقه فرقه الله بمنشار من نار شعر سيد المرسلين عليه وآله الصلاة والتسليم به حدى نمىرسد كه فرق بايد كرد چه هرگز آن مقدار نمىبود از شحه اذن مباركش بگذرد صدوق رضوان الله تعالى عليه در فقيه گفته است وكان شعر رسول الله صلى الله عليه وآله وفرة لم يبلغ الفرق وفره بفتح واو وسكون فا عبارت است از موى سركه مجتمع باشد تا اذنين واز حد شحمه اذن نگذشته باشد وآن را جمه نيز گويند به جيم مضومه وميم مشدده أساس مشهور ومروى است كه أمهات سنن حنفيه كه كلمات را در آية وإذا ابتلى إبراهيم ربه بكلمات آن تفسير كرده اند ده امر است پنچ در سر مضمضه واستنشاق ومسواك وفرث شعر وقص شارب وپنج در بدن قص أظافير وحلق موى عانه وازاله شعر ابطين وختان واستنجا