قنازع أو مسألة اگر موى سر را نتراشند وبگذارند دراز شود آن مقدار كه از
شحمه گوش بگذارد فرق أو مستحب است وفرق شعر به فتح فاء واسكان راء
عبارت است از موى را دو شعبه كردن وهر شعبه را از ديگرى جدا ساختن رسول
صلى الله عليه وآله وسلم فرموده من
اتخذ فليحس ولايته أو ليحزه واز أبى عبد الله
الصادق ( ع ) مروى است من اتخذ شعر اقلم يفرقه فرقه الله بمنشار من نار شعر
سيد المرسلين عليه وآله الصلاة والتسليم به حدى نمىرسد كه فرق بايد كرد
چه هرگز آن مقدار نمىبود از شحه اذن مباركش بگذرد صدوق رضوان الله
تعالى عليه در فقيه گفته است وكان شعر رسول الله صلى الله عليه وآله وفرة لم يبلغ الفرق
وفره بفتح واو وسكون فا عبارت است از موى سركه مجتمع باشد تا اذنين
واز حد شحمه اذن نگذشته باشد وآن را جمه نيز گويند به جيم مضومه وميم مشدده
أساس مشهور ومروى است كه أمهات سنن حنفيه كه كلمات را
در آية وإذا ابتلى إبراهيم ربه بكلمات آن تفسير كرده اند ده امر است
پنچ در سر مضمضه واستنشاق ومسواك وفرث شعر وقص شارب وپنج
در بدن قص أظافير وحلق موى عانه وازاله شعر ابطين وختان واستنجا
إثنا عشر رسالة — صفحة 124
مساهمون: السيد محمد باقر الداماد ( الميرداماد )
ص١٢٤