خواندهاند . اگر كاف در موضعى قرار گيرد كه در بعضى لهجهها تبديل آن به قاف جايز است ، بايد بيان شود تا از لهجهاى به لهجهء ديگر ميل پيدا نكند ، مانند وَ إِذَا السَّماءُ كُشِطَتْ ( تكوير ، آيهء 11 ) ، ابن مسعود آن را ( قشطت ) قرائت كرده است . « 1 » اگر بعد از آن الف بيايد ، كاف بايد به صورت نازك تلفظ شود .
لام
« 2 » گفتيم كه لام پنجمين مخرج از مخارج دهان و بعد از صاد است كه از كنارهء زبان تا انتهاى تيغهء زبان خارج مىشود . لام ، حرفى مجهور و بين شدت و رخاوت و داراى انفتاح و استفال است . « 3 » اگر لام ساكن باشد و بعد از آن - در يك كلمه - نون بيايد ، سكون آن بايد ظاهر شود و نبايد به آن حركت داده شود ( كه بعضى از غير عربها چنين مىكنند ) مانند جَعَلْنَا ( بقره ، آيهء 125 ) و قُلْنا ( بقره ، آيهء 34 ) و همچنين در مواردى ، مانند قُلْ تَعالَوْا ( انعام ، آيهء 151 ) و قُلْ نَعَمْ ( صافات ، آيهء 18 ) بايد « لام » ظاهر شود . لام تعريف : لام تعريف در مجاورت اين حروف اظهار مىشود : باء ، جيم ، حاء ، خاء ، عين ، غين ، فاء ، قاف ، كاف ، [ همزه ] « 4 » ، ميم ، هاء ، واو و ياء و در بقيهء حروف ادغام مىشود