سنگ كليه و مثانه را خرد مىكند . مؤلف اعلى الله مقامه در حاشيه توضيح فرموده كه خاكستر شيشه ، شيشهاى است كه بر روى آتش تكليسشده و آن را در آب نمك قليا سرد كرده باشند تا همهاش تكليس شود سپس آن را خشك كرده و مىسايند و برميدارند .
شعر ( مو ) :
سوختهاش قرحهها را خشك مىكند و چكاندن آن با سفيداب قلع و توتياى شسته و گل ارمنى براى سوزش ادرارى مفيد است و ماليدن آن با زرنيخ و روغن كنجد براى زخمهاى بينى و پاشيدن سوخته آن براى جراحت هاى سر و سرمه كردنش براى جرب چشم سودبخش است .
شعير ( جو ) :
ماء الشعير با عناب و انجير و سپستان و پر سياوشان براى سرفه و درد سينه نافع مىباشند .
شقايق ( لاله ) :
اگر هر روز تخم آن را به اندازه يك درهم با آب سرد بخورند پيسى را بهبود مىبخشد .
شقاقل مصرى :
سه درهم از آن با عسل باه را تقويت كرده و پس از دو ساعت نزديكى را امكانپذير مىسازد .
شمع ( موم ) :
را اگر به اندازه گندم حب كنند و به اندازه ده خرنوب بخورند يا آن را در روغن حل كرده بخورند براى قرحههاى داخلى و خراشهاى روده سودمند است . مؤلف اعلى الله مقامه در حاشيه اضافه فرموده كه در مخزن آمده است خوردن موم به ترتيبى كه در متن بالا گفته شد براى اسهال كهنه و جذب سموم مفيد مىباشد .
شند
: همراه با باديان رومى ( انيسون ) براى قولنج سودمند است .
شوكران :
اگر موى عانه را بر كنند و چندين بار شوكران بر آن بمالند ديگر نمىرويد .