ظرف آهنى بايد بسوزانند تا سفيد و يا سرخ شود و نشانى درست سوختنش اين است كه كمى از آن را در آتش بيندازند اگر دود نكرد رسيده است سپس آن را در بوتهاى ريخته و با شدت بر آتش مىدمند تا ذوب شود بعد آن را بر پارهسنگى مىريزند تا مانند شيشه منعقد گردد اگر كاملا سفيد نشود بايد عمل را از سوختن و ذوب كردن دوباره انجام دهند . عدهاى كمى نوشادر هم بر آن مىريزند اين دارو مسهل و قىآور است و اخلاط فاسد را بيرون مىراند مقدار خوراكش تا چهار گندم است و براى ورم و مقدمه استسقاء آن را با عرقهاى مناسب مىخورند .
26 - الانتيموان معرّق ( عرقآور ) :
« 1 » انتيمون را مانند سرمه همراه با همان مقدار شوره مصفى سائيدهشده مىسايند و مخلوط مىكنند سپس بوتهاى را بر آتش گذارده بر آن مىدمند تا سرخ شود بعد به اندازه كف دستى كمتر از مخلوط را در بوته مىريزند و در آن را مىگذارند و بر آتش مىدمند تا شعله قطع شود سپس كمى ديگر مىريزند و در بوته را مىگذارند تا تمام شود . آنگاه آن را در ظرفى ريخته و نرم مىكوبند و مىشويند تا خوشبو شود و اثر شوره زايل گردد بعد پارچهاى روى خاكستر پهن كرده كاغذ نازكى روى آن مىگذارند و دارو را بر آن پهن مىكنند تا خشك شود كه در اين هنگام بنفشرنگ مىشود و دوباره عمل را تكرار مىكنند و منتهاى سفيدى آن در وقتى است كه مايل بتيرگى باشد
هامش
( 1 ) اين انتيموان را فرنگىها ديافريطقون( Diaphoretique )مىنامند زيرا ديافرتيك ( ديافريطقون ) به زبان آنان بمعنى عرقآور است و اگر پس از سوختن شوره آن را بر آتش نگهدارند بهطورىكه ذوب نشود بهتر است و شايسته آنست كه تا نيم ساعت آن را بر آتش بگذارند و اگر پس از بيرون آوردن از بوته بكوبند و در آبى كه از استخوان سوخته سفيدشده گرفته شده است بپزند بهتر است . مؤلف ( ا ع )