بايد محللها را به كار برد . آنها كه گفتيم درمانهاى خارجى است ، اما درمانهاى داخلى را ياد كرديم كه از آن جمله استفراغ است كه ده شرط دارد :
1 - اينكه امتلائى وجود داشته باشد كه اگر در چگونگى مزاج فسادى رخ داده باشد بايد به كم كردن مواد فاسدكننده بپردازند .
2 - نيروى بدن كافى باشد .
3 - توجه بحرارت و رطوبت مزاج و اعتدال وضع همگانى .
4 - اعتدال شهرى كه بيمار در آن ساكن است و همچنين اعتدال فصل بايد در نظر پزشك باشد و اگر ممكن باشد تا وقت مناسب بايد درمان بتأخير انداخته شود .
5 - به عادت بيمار از جهت استفراغ بايد توجه شود .
6 - بيم زيانى از استفراغ از نظر پيدا شدن بيماريهاى ديگر نباشد .
7 - اقتضاء سنى بيمار ، كه كودك و پير نباشد .
8 - شغل بيمار ، صنعتى كه او را ضعيف كند نباشد .
9 - اندامهاى رئيسه سالم باشد . 10 - بيمار در حال سفر نباشد .
همينكه شروط دهگانه موجود باشد استفراغ ممكن است و درباره كيفيت استفراغ « 1 » نيز بايد چهارده شرط در نظر پزشك باشد :
1 - بيرون راندن خلط زيانبار به صورت خاص .
2 - پيروى از طبيعت بيمار در جهت دفع به اين معنى كه اگر طبيعت او مايل به قى باشد از راه قى و اگر مايل باسهال باشد از آن راه استفاده شود .
هامش
- ( پسزنندهها ) داروهائى هستند كه از پيشروى بيمارى جلوگيرى مىكنند . م
( 1 ) در اينجا منظور از استفراغ بيرون راندن مواد زائد از راههاى مختلف از قبيل خوراندن مسهل يا قىآور يا عرقآور و امثال آن است . مترجم