نزد حيوانات وحشى عبد الرزّاق ، نزد درندگان عبد السلام ، نزد بهائم عبد المؤمن ، نزد پرندگان عبد الغفّار ، در تورات مود مود ، در انجيل طاب طاب ، در صحف عاقب ، در زبور فاروق ، نزد خدا طه و ياسين و نزد مؤمنين محمّد و كنيه او أبو القاسم و جبرئيل با كنيه ابى إبراهيم به او سلام كرد .
پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمودهاند : « من اول و آخر هستم » . و در بعضى روايات معتبر آمده است كه : « منظور از تمام سوگندهايى كه خداوند بزرگ در كتاب خود ياد كرده حضرتش مىباشند . » بد نيست روايتى نيز از طريق اهل سنّت درباره فضيلت او و امير المؤمنين عليهما السّلام نقل نمايم . زيرا بهترين گواه بر فضايل على عليه السّلام رواياتى است كه سنّيها در اين مورد نقل مىكنند . احمد حنبل در كتاب مسند خود و ابن ابى ليلى در كتاب فردوس و منهج التحقيق از ابن خالويه روايت نمودهاند كه او راويان حديث را شمرد تا به جابر بن عبد اللّه انصارى رسيد و آنگاه از او نقل كرد كه : « از رسول خدا شنيدم كه فرمودند : خداوند ، من ، على ، فاطمه ، حسن و حسين را از يك نور آفريد سپس اين نور را فشارى داده و شيعيان ما از اين نور خارج شدند . پس از آن ما خدا را ستايش نموديم . آنان نيز خدا را ستايش نمودند ، ما خدا را منزه دانستيم آنان نيز خدا را منزه دانستند ، ما لا إله الا اللّه گفتيم ، آنان نيز لا إله الا اللّه گفتند ، خداوند را تمجيد نموديم شيعيان ما نيز او را تمجيد كردند . خداوند را يگانه دانستيم شيعيان ما نيز چنين كردند . سپس خداوند آسمانها و
المراقبات في أعمال السنة (فارسى) — صفحة 74
مساهمون: ابراهيم محدث
ص٧٤