يا ذا المعيرنا [ 1 ] بقتل
ابيه اذلالا و حينا
ا زعمت انك قد قتلت
سراتنا كذبا و مينا
هلا على حجر بن ام
قطام تبكى لا علينا
انا اذ عض الثقاف
برأس صعدتنا لوينا
تحمى [ 2 ] حقيقتنا و بعض
القوم يسقط بين بينا [ 3 ]
» اى كه ما را بكشتن پدرت سرزنش مىكنى و بيم زبونى و مرگ مىدهى ، آيا بدروغ و ناروا گمان بردى كه بزرگان ما را كشته اى ؟ چرا بر حجر پسر ام قطام نه بر ما گريه نمىكنى ؟ ما با نيزه هاى پيكان راست شده دست بجنگ مىبريم ، از حقيقت خود دفاع مىكنيم و دشمنان زبون و ناتوان مىشوند . « و نيز در همين باره ، عبيد در ديگر قصيده طولانى خود مىگويد :
يا ايها السائل عن مجدنا
انك مستغبى بنا جاهل
ان كنت لم تاتك انبائنا [ 4 ]
و اسال [ 5 ] بنا يا [ 6 ] ايها السائل
سائل بنا حجرا غداة الوغى [ 7 ]
يوم يؤتى جمعه الحافل [ 8 ]
يوم لقوا [ 9 ] سعدا على ماقط
و حاولت من خلفه كاهل
فاوردوا سرباله ذبلا
كانهن اللهب الشاعل [ 10 ]
» اى آنكه از بزرگوارى ما مىپرسى ، تو راستى درباره ما بىمعرفت و نادانى ، اگر خبرهاى ما را در نيافته اى ، پس درباره ما پرسش نما اى پرسشكننده ، داستان ما را در روز جنگ با حجر جويا شو ، روزى كه لشكر انبوه ( گريزان ) او مورد
هامش
[ 1 ] المخوفنا .
[ 2 ] ن ، ب : نحمى .
[ 3 ] ديوان عبيد ص 27 - 29 ، شعراء النصرانيه ص 599 ، الشعر و الشعراء ص 84 .
[ 4 ] ديوان عبيد : ايامنا .
[ 5 ] ن ، ب : فاسال .
[ 6 ] ديوان :
تنبا .
[ 7 ] ديوان : و اجناده .
[ 8 ] ديوان : يوم تولى جمعه الجافل .
[ 9 ] ديوان : يوم اتى
[ 10 ] ر . ك . ديوان عبيد ص 72 .