وَلَا تَقْرَبُوا مَالَ الْيَتِيمِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ حَتَّى يَبْلُغَ أَشُدَّهُ وَأَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيزَانَ بِالْقِسْطِ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا وَإِذَا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبَى وَبِعَهْدِ اللَّهِ أَوْفُوا ذَلِكُمْ وَصَّاكُمْ بِهِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ ( 152 )
به مال يتيم نزديك مشويد مگر به نيكوترين وجهي كه به صلاح أو باشد تا به سن بلوغ رسد . وپيمانه ووزن را از روى عدل تمام كنيد . ما به كسى جز به اندازهء توانش تكليف نمىكنيم . وهر گاه سخن گوييد عادلانه گوييد هر چند به زيان خويشاوندان باشد . وبه عهد خدا وفا كنيد . اينهاست آنچه خدا شما را بدان سفارش مىكند ، باشد كه پند گيريد . ( 152 )