وَهُوَ الَّذِي أَنْشَأَ جَنَّاتٍ مَعْرُوشَاتٍ وَغَيْرَ مَعْرُوشَاتٍ وَالنَّخْلَ وَالزَّرْعَ مُخْتَلِفًا أُكُلُهُ وَالزَّيْتُونَ وَالرُّمَّانَ مُتَشَابِهًا وَغَيْرَ مُتَشَابِهٍ كُلُوا مِنْ ثَمَرِهِ إِذَا أَثْمَرَ وَآَتُوا حَقَّهُ يَوْمَ حَصَادِهِ وَلَا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ ( 141 )
واوست كه باغهايى آفريد نيازمند به داربست وبىنياز از داربست ، ودرخت خرما وكشتزار ، با طعمهاى گوناگون ، وزيتون وأنار ، همانند ، در عين حال ناهمانند . چون ثمره آوردند از آنها بخوريد ودر روز درو حق آن را نيز بپردازيد واسراف مكنيد كه خدا اسرافكاران را دوست ندارد . ( 141 )