وَإِذَا جَاءَتْهُمْ آَيَةٌ قَالُوا لَنْ نُؤْمِنَ حَتَّى نُؤْتَى مِثْلَ مَا أُوتِيَ رُسُلُ اللَّهِ اللَّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسَالَتَهُ سَيُصِيبُ الَّذِينَ أَجْرَمُوا صَغَارٌ عِنْدَ اللَّهِ وَعَذَابٌ شَدِيدٌ بِمَا كَانُوا يَمْكُرُونَ ( 124 )
چون آيهاى بر آنها نازل شد ، گفتند كه ما ايمان نمىآوريم تا آن گاه كه هر چه به پيامبران خدا داده شده به ما نيز داده شود . بگو : خدا داناتر است كه رسالت خود را در كجا قرار دهد . به زودى به مجرمان به كيفر مكرى كه مىورزيدهاند از جانب خدا خوارى وعذابي شديد خواهد رسيد . ( 124 )