وَهُوَ الَّذِي أَنْزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَخْرَجْنَا بِهِ نَبَاتَ كُلِّ شَيْءٍ فَأَخْرَجْنَا مِنْهُ خَضِرًا نُخْرِجُ مِنْهُ حَبًّا مُتَرَاكِبًا وَمِنَ النَّخْلِ مِنْ طَلْعِهَا قِنْوَانٌ دَانِيَةٌ وَجَنَّاتٍ مِنْ أَعْنَابٍ وَالزَّيْتُونَ وَالرُّمَّانَ مُشْتَبِهًا وَغَيْرَ مُتَشَابِهٍ انْظُرُوا إِلَى ثَمَرِهِ إِذَا أَثْمَرَ وَيَنْعِهِ إِنَّ فِي ذَلِكُمْ لَآَيَاتٍ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ( 99 )
اوست خدايى كه از آسمان باران فرستاد وبدان باران هر گونه نباتى را رويانيديم ، واز آن نبات ساقهاى سبز واز آن دانههايى بر يكديگر چيده ونيز از جوانههاى نخل خوشههايى سر فرو هشته پديد آورديم ، ونيز بستانهايى از تاكها وزيتون وأنار ، همانند وناهمانند . به ميوههايش آن گاه كه پديد مىآيند وآن گاه كه مىرسند بنگريد كه در آنها عبرتهاست براي آنان كه ايمان مىآورند . ( 99 )