وَذَرِ الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَهُمْ لَعِبًا وَلَهْوًا وَغَرَّتْهُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَذَكِّرْ بِهِ أَنْ تُبْسَلَ نَفْسٌ بِمَا كَسَبَتْ لَيْسَ لَهَا مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلِيٌّ وَلَا شَفِيعٌ وَإِنْ تَعْدِلْ كُلَّ عَدْلٍ لَا يُؤْخَذْ مِنْهَا أُولَئِكَ الَّذِينَ أُبْسِلُوا بِمَا كَسَبُوا لَهُمْ شَرَابٌ مِنْ حَمِيمٍ وَعَذَابٌ أَلِيمٌ بِمَا كَانُوا يَكْفُرُونَ ( 70 )
وواگذار آن كساني را كه دين خويش بازيچه ولهو گرفتهاند وزندگانى دنيا فريبشان داد . وبه قرآن پندشان ده مبادا بر كيفر اعمال خويش گرفتار آيند . جز خدا دادرس وشفيعي ندارند . واگر براي رهايى خويش هر گونه فديه دهند پذيرفته نخواهد شد . اينان به عقوبت اعمال خود مأخوذند وبه كيفر آنكه كافر شدهاند برايشان شرابى از آب جوشان وعذابي دردآور مهيا شده است . ( 70 )