ثُمَّ قَسَتْ قُلُوبُكُمْ مِنْ بَعْدِ ذَلِكَ فَهِيَ كَالْحِجَارَةِ أَوْ أَشَدُّ قَسْوَةً وَإِنَّ مِنَ الْحِجَارَةِ لَمَا يَتَفَجَّرُ مِنْهُ الْأَنْهَارُ وَإِنَّ مِنْهَا لَمَا يَشَّقَّقُ فَيَخْرُجُ مِنْهُ الْمَاءُ وَإِنَّ مِنْهَا لَمَا يَهْبِطُ مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ ( 74 )
پس از آن دلهاى شما چون سنگ ، سخت گرديد ، حتى سختتر از سنگ كه از سنگ گاه جويها روان شود ، وچون شكافته شود آب از آن بيرون جهد ، وگاه از ترس خدا از فراز به نشيب فرو غلتد ، وخدا از آنچه مىكنيد غافل نيست . ( 74 )