وَإِنِ امْرَأَةٌ خَافَتْ مِنْ بَعْلِهَا نُشُوزًا أَوْ إِعْرَاضًا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا أَنْ يُصْلِحَا بَيْنَهُمَا صُلْحًا وَالصُّلْحُ خَيْرٌ وَأُحْضِرَتِ الْأَنْفُسُ الشُّحَّ وَإِنْ تُحْسِنُوا وَتَتَّقُوا فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًا ( 128 )
اگر زنى دريافت كه شوهرش با أو بىمهر واز أو بيزار شده است ، باكى نيست كه هر دو در ميان خود طرح آشتى افكنند ، كه آشتى بهتر است . وبخل وفرومايگى بر نفوس مردم غلبه دارد . واگر نيكى وپرهيزگارى كنيد خدا به هر چه مىكنيد آگاه است . ( 128 )