إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلَائِكَةُ ظَالِمِي أَنْفُسِهِمْ قَالُوا فِيمَ كُنْتُمْ قَالُوا كُنَّا مُسْتَضْعَفِينَ فِي الْأَرْضِ قَالُوا أَلَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللَّهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوا فِيهَا فَأُولَئِكَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَسَاءَتْ مَصِيرًا ( 97 )
كساني هستند كه فرشتگان جانشان را مىستانند در حالي كه بر خويشتن ستم كرده بودند . از آنها مىپرسند : در چه كارى بوديد ؟ گويند : ما در روى زمين مردمى بوديم زبون گشته . فرشتگان گويند : آيا زمين خدا پهناور نبود كه در آن مهاجرت كنيد ؟ مكان اينان جهنم است وسرانجامشان بد . ( 97 )