إِلَّا الَّذِينَ يَصِلُونَ إِلَى قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِيثَاقٌ أَوْ جَاءُوكُمْ حَصِرَتْ صُدُورُهُمْ أَنْ يُقَاتِلُوكُمْ أَوْ يُقَاتِلُوا قَوْمَهُمْ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ لَسَلَّطَهُمْ عَلَيْكُمْ فَلَقَاتَلُوكُمْ فَإِنِ اعْتَزَلُوكُمْ فَلَمْ يُقَاتِلُوكُمْ وَأَلْقَوْا إِلَيْكُمُ السَّلَمَ فَمَا جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ عَلَيْهِمْ سَبِيلًا ( 90 )
مگر كساني كه به قومي كه ميان شما وايشان پيمانى است مىپيوندند ، يا خود نزد شما مىآيند در حالي كه از جنگيدن با شما يا جنگيدن با قوم خود ملول شده باشند . واگر خدا مىخواست بر شما پيروزشان مىساخت وبا شما به جنگ برمىخاستند . پس هر گاه كناره گرفتند وبا شما نجنگيدند وبه شما پيشنهاد صلح كردند ، خدا هيچ راهى براي شما بر ضد آنان نگشوده است . ( 90 )