وَإِذْ أَسَرَّ النَّبِيُّ إِلَى بَعْضِ أَزْوَاجِهِ حَدِيثًا فَلَمَّا نَبَّأَتْ بِهِ وَأَظْهَرَهُ اللَّهُ عَلَيْهِ عَرَّفَ بَعْضَهُ وَأَعْرَضَ عَنْ بَعْضٍ فَلَمَّا نَبَّأَهَا بِهِ قَالَتْ مَنْ أَنْبَأَكَ هَذَا قَالَ نَبَّأَنِيَ الْعَلِيمُ الْخَبِيرُ ( 3 )
آن گاه كه پيامبر با يكى از زنان خود رازي در ميان نهاد ، چون آن زن آن راز با ديگرى باز گفت ، خدا پيامبر را از آن آگاه ساخت وأو پارهاى از آن راز را بر آن زن آشكار كرد واز افشاى پارهاى ديگر سرباز زد . چون أو را از آن خبر داد ، گفت : چه كسى تو را از اين ماجرا آگاه كرده است ؟ گفت : آن خداى داناى آگاه به من خبر داده است . ( 3 )