أَسْكِنُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ سَكَنْتُمْ مِنْ وُجْدِكُمْ وَلَا تُضَارُّوهُنَّ لِتُضَيِّقُوا عَلَيْهِنَّ وَإِنْ كُنَّ أُولَاتِ حَمْلٍ فَأَنْفِقُوا عَلَيْهِنَّ حَتَّى يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ فَإِنْ أَرْضَعْنَ لَكُمْ فَآَتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ وَأْتَمِرُوا بَيْنَكُمْ بِمَعْرُوفٍ وَإِنْ تَعَاسَرْتُمْ فَسَتُرْضِعُ لَهُ أُخْرَى ( 6 )
هر جا كه خود سكونت گزينيد آنها را نيز به قدر توانايى خود مسكن دهيد . وتا بر آنها تنگ گيريد ميازاريدشان . واگر آبستن بودند ، نفقهشان را بدهيد تا وضع حمل كنند . واگر فرزند شما را شير مىدهند ، مزدشان را بدهيد وبه وجهي نيكو با يكديگر توافق كنيد . واگر به توافق نرسيديد ، از زنى ديگر بخواهيد كه كودك را شير دهد . ( 6 )