يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذَا جَاءَكَ الْمُؤْمِنَاتُ يُبَايِعْنَكَ عَلَى أَنْ لَا يُشْرِكْنَ بِاللَّهِ شَيْئًا وَلَا يَسْرِقْنَ وَلَا يَزْنِينَ وَلَا يَقْتُلْنَ أَوْلَادَهُنَّ وَلَا يَأْتِينَ بِبُهْتَانٍ يَفْتَرِينَهُ بَيْنَ أَيْدِيهِنَّ وَأَرْجُلِهِنَّ وَلَا يَعْصِينَكَ فِي مَعْرُوفٍ فَبَايِعْهُنَّ وَاسْتَغْفِرْ لَهُنَّ اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 12 )
اى پيامبر ، اگر زنان مؤمن نزد تو آمدند تا بيعت كنند ، بدين شرط كه هيچ كس را با خدا شريك نكنند ودزدى نكنند وزنا نكنند وفرزندان خود را نكشند وفرزندى را كه از آن شوهرشان نيست به دروغ به أو نسبت ندهند ودر كارهاى نيك نافرمانى تو نكنند ، با آنها بيعت كن وبرايشان از خدا آمرزش بخواه ، كه خدا آمرزنده ومهربان است . ( 12 )