مَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِنْ أَهْلِ الْقُرَى فَلِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ كَيْ لَا يَكُونَ دُولَةً بَيْنَ الْأَغْنِيَاءِ مِنْكُمْ وَمَا آَتَاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ ( 7 )
آن غنيمتى كه خدا از مردم قريهها نصيب پيامبرش كرده است از آن خداست وپيامبر وخويشاوندان ويتيمان ومسكينان ومسافران در راه مانده ، تا ميان توانگرانتان دست به دست نشود . هر چه پيامبر به شما داد بستانيد ، واز هر چه شما را منع كرد اجتناب كنيد . واز خدا بترسيد كه خدا سخت عقوبت است . ( 7 )