هُوَ الَّذِي أَخْرَجَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مِنْ دِيَارِهِمْ لِأَوَّلِ الْحَشْرِ مَا ظَنَنْتُمْ أَنْ يَخْرُجُوا وَظَنُّوا أَنَّهُمْ مَانِعَتُهُمْ حُصُونُهُمْ مِنَ اللَّهِ فَأَتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ حَيْثُ لَمْ يَحْتَسِبُوا وَقَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ يُخْرِبُونَ بُيُوتَهُمْ بِأَيْدِيهِمْ وَأَيْدِي الْمُؤْمِنِينَ فَاعْتَبِرُوا يَا أُولِي الْأَبْصَارِ ( 2 )
اوست آن خدايى كه نخستين بار كساني از أهل كتاب را كه كافر بودند ، از خانههايشان بيرون راند وشما نمىپنداشتيد كه بيرون روند . آنها نيز مىپنداشتند حصارهاشان را توان آن هست كه در برابر خدا نگهدارشان باشد . خدا از سويى كه گمانش را نمىكردند بر آنها تاخت آورد ودر دلشان وحشت افكند ، چنان كه خانههاى خود را به دست خود وبه دست مؤمنان خراب مىكردند . پس اى أهل بصيرت ، عبرت بگيريد . ( 2 )