الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلَى جُنُوبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَذَا بَاطِلًا سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ ( 191 )
آنان كه خدا را ايستاده ونشسته وبه پهلو خفته ، ياد مىكنند ودر آفرينش آسمانها وزمين مىانديشند : اى پروردگار ما ، اين جهان را به بيهوده نيافريدهاى ، تو منزهى ، ما را از عذاب آتش بازدار . ( 191 )