مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ تَرَاهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَرِضْوَانًا سِيمَاهُمْ فِي وُجُوهِهِمْ مِنْ أَثَرِ السُّجُودِ ذَلِكَ مَثَلُهُمْ فِي التَّوْرَاةِ وَمَثَلُهُمْ فِي الْإِنْجِيلِ كَزَرْعٍ أَخْرَجَ شَطْأَهُ فَآَزَرَهُ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوَى عَلَى سُوقِهِ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آَمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ مِنْهُمْ مَغْفِرَةً وَأَجْرًا عَظِيمًا ( 29 )
محمد پيامبر خدا ، وكساني كه با أو هستند بر كافران سختگيرند وبا يكديگر مهربان . آنان را بيني كه ركوع مىكنند ، به سجده مىآيند وجوياى فضل وخشنودى خدا هستند . نشانشان اثر سجدهاى است كه بر چهرهء آنهاست . اين است وصفشان در تورات ودر إنجيل ، كه چون كشتهاى هستند كه جوانه بزند وآن جوانه محكم شود وبر پاهاى خود بايستد وكشاورزان را به شگفتى وادارد ، تا آنجا كه كافران را به خشم آورد . خدا از ميان آنها كساني را كه ايمان آوردهاند وكارهاى شايسته كردهاند به آمرزش وپاداشى بزرگ وعده داده است . ( 29 )