فَإِنْ أَعْرَضُوا فَمَا أَرْسَلْنَاكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظًا إِنْ عَلَيْكَ إِلَّا الْبَلَاغُ وَإِنَّا إِذَا أَذَقْنَا الْإِنْسَانَ مِنَّا رَحْمَةً فَرِحَ بِهَا وَإِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ فَإِنَّ الْإِنْسَانَ كَفُورٌ ( 48 )
اگر اعراض كنند ، تو را نفرستادهايم كه نگهبانشان باشى . بر تو جز تبليغ رسالت هيچ نيست . وما چون به انسان از رحمت خود بچشانيم شادمان مىگردد ، واگر به خاطر كارهايى كه كرده است ناروايى بدو رسد ناسپاسى مىكند . ( 48 )