وَمَا تَفَرَّقُوا إِلَّا مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًا بَيْنَهُمْ وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ وَإِنَّ الَّذِينَ أُورِثُوا الْكِتَابَ مِنْ بَعْدِهِمْ لَفِي شَكٍّ مِنْهُ مُرِيبٍ ( 14 )
از روى حسد وعداوت فرقه فرقه نشدند ، مگر از آن پس كه به دانش دست يافتند . واگر پروردگار تو از پيش مقرر نكرده بود كه آنها را تا زماني معين مهلت است ، بر آنها حكم عذاب مىرفت . وكساني كه بعد از ايشان وارث كتاب خدا شدهاند دربارهء آن سخت به ترديد افتادهاند . ( 14 )