إِلَيْهِ يُرَدُّ عِلْمُ السَّاعَةِ وَمَا تَخْرُجُ مِنْ ثَمَرَاتٍ مِنْ أَكْمَامِهَا وَمَا تَحْمِلُ مِنْ أُنْثَى وَلَا تَضَعُ إِلَّا بِعِلْمِهِ وَيَوْمَ يُنَادِيهِمْ أَيْنَ شُرَكَائِي قَالُوا آَذَنَّاكَ مَا مِنَّا مِنْ شَهِيدٍ ( 47 )
علم به روز قيامت نزد اوست . وهيچ ثمرهاى از غلاف خويش بيرون نمىآيد ، وهيچ مادهاى آبستن نمىشود ونمىزايد مگر آنكه أو بدان آگاه است . وآن روز كه ايشان را ندا دهد كه شريكان من كجايند ؟ گويند : آگاهت كرديم كه كسى از ما به شرك گواهى نمىدهد . ( 47 )