فَإِذَا مَسَّ الْإِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَانَا ثُمَّ إِذَا خَوَّلْنَاهُ نِعْمَةً مِنَّا قَالَ إِنَّمَا أُوتِيتُهُ عَلَى عِلْمٍ بَلْ هِيَ فِتْنَةٌ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ( 49 )
چون آدمي را گزندى رسد ما را مىخواند ، وچون از جانب خويش نعمتي ارزانيش داريم گويد : به سبب داناييم اين نعمت را به من دادهاند . اين آزمايشى باشد ولى بيشترينشان نمىدانند . ( 49 )
القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — صفحه 464 ( الزمر 49 )
پدیدآورندگان: كتاب الله تبارك وتعالى
ص۴۶۴ ( الزمر ۴۹ )