اللَّهُ يَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِهَا وَالَّتِي لَمْ تَمُتْ فِي مَنَامِهَا فَيُمْسِكُ الَّتِي قَضَى عَلَيْهَا الْمَوْتَ وَيُرْسِلُ الْأُخْرَى إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآَيَاتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ ( 42 )
خدا جانها را به هنگام مردنشان مىگيرد ، ونيز جان كساني را كه در خواب خود نمردهاند . جانهايى را كه حكم مرگ بر آنها رانده شده نگه مىدارد وديگران را تا زماني كه معين است بازمىفرستد . در اين عبرتهاست براي آنهايى كه مىانديشند . ( 42 )