ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ أَيْنَ مَا ثُقِفُوا إِلَّا بِحَبْلٍ مِنَ اللَّهِ وَحَبْلٍ مِنَ النَّاسِ وَبَاءُوا بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الْمَسْكَنَةُ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ كَانُوا يَكْفُرُونَ بِآَيَاتِ اللَّهِ وَيَقْتُلُونَ الْأَنْبِيَاءَ بِغَيْرِ حَقٍّ ذَلِكَ بِمَا عَصَوْا وَكَانُوا يَعْتَدُونَ ( 112 )
هر جا كه باشند مهر خوارى بر آنها زده شده است ، مگر آنكه در أمان خدا ودر أمان مردم باشند . وبا خشم خدا قرين شدهاند ومهر بدبختى بر آنها نهادهاند ، زيرا به آيات خدا كافر شدند وپيامبران را به ناحق كشتند . واين بدان سبب بود كه عصيان ورزيدند وتجاوز كردند . ( 112 )