وَقَالَ الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا لِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا بَلْ مَكْرُ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ إِذْ تَأْمُرُونَنَا أَنْ نَكْفُرَ بِاللَّهِ وَنَجْعَلَ لَهُ أَنْدَادًا وَأَسَرُّوا النَّدَامَةَ لَمَّا رَأَوُا الْعَذَابَ وَجَعَلْنَا الْأَغْلَالَ فِي أَعْنَاقِ الَّذِينَ كَفَرُوا هَلْ يُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ( 33 )
زبونشدگان به قدرتمندان گويند : نه ، شما شب وروز حيلت مىكرديد ، آن گاه كه ما را فرمان مىداديد كه به خداى يكتا كافر شويم وبراي أو همتايانى قرار دهيم . وچون عذاب را ببينند در دل پشيمانى كنند . وما غلها را بر گردن كافران بگذاريم . آيا نه چنين است كه در برابر اعمالشان مجازات مىشوند ؟ ( 33 )