وَإِذْ قَالَتْ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ يَا أَهْلَ يَثْرِبَ لَا مُقَامَ لَكُمْ فَارْجِعُوا وَيَسْتَأْذِنُ فَرِيقٌ مِنْهُمُ النَّبِيَّ يَقُولُونَ إِنَّ بُيُوتَنَا عَوْرَةٌ وَمَا هِيَ بِعَوْرَةٍ إِنْ يُرِيدُونَ إِلَّا فِرَارًا ( 13 )
وگروهى از آنها گفتند : اى مردم يثرب ، اينجا جاى ماندنتان نيست . بازگرديد . وگروهى از آنها از پيامبر رخصت طلبيدند . مىگفتند : خانههاى ما را حفاظى نيست . خانههايشان بىحفاظ نبود ، مىخواستند بگريزند . ( 13 )