وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ آَمَنَّا بِاللَّهِ فَإِذَا أُوذِيَ فِي اللَّهِ جَعَلَ فِتْنَةَ النَّاسِ كَعَذَابِ اللَّهِ وَلَئِنْ جَاءَ نَصْرٌ مِنْ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ إِنَّا كُنَّا مَعَكُمْ أَوَلَيْسَ اللَّهُ بِأَعْلَمَ بِمَا فِي صُدُورِ الْعَالَمِينَ ( 10 )
بعضي از مردم مىگويند : به خدا ايمان آوردهايم . وچون در راه خدا آزارى ببينند ، آن آزار را چون عذاب خدا به شمار مىآورند . وچون از سوى پروردگار تو مددى رسد ، مىگويند : ما نيز با شما بودهايم . آيا خدا به آنچه در دلهاى مردم جهان مىگذرد آگاهتر نيست ؟ ( 10 )